
Μερικές φορές λέγονται πράγματα που πληγώνουν, λέγονται διάφορα που σε κάνουν να σκέφτεσαι ''μα που κάνω λάθος???'' ''γιατί κανείς δεν με καταλαβαίνει???''
Αναρωτιέμαι:
Τί είναι καλύτερο?? να ανοίγεις το στόμα σου και να απαντάς? ή να τα καταχωρείς σε ένα συρτάρι στην άκρη του μυαλού σου και να μην τα θυμάσαι ποτέ???
Και αν γεμίσει το συρτάρι και έρθει εκείνη η ημέρα που ξεσπάς??? Τί γίνεται?? ποιόν πέρνει η μπόρα??
Τί είναι καλύτερο?? να πνίγεις τις σκέψεις θυμού ??? ή να τις εκσφενδονίζεις και όποιον χτυπήσει??
Τί είναι καλύτερο?? όταν τριγύρω έχεις δημιουργήσει και όλα μοιάζουν βουνό????
Τί είναι καλύτερο?? να τα καταπίνεις χωρίς ίχνος ένστασεις??? και όταν γεμίσει η αποθήκη??? τί κάνεις??
Τί είναι καλύτερο?? να φανείς δειλός χωρίς ίχνος δύναμης για να αντιμετωπίσεις μία αλήθεια και απλώς να εξαφανιστείς, ή να δώσεις μάχη μέχρι να καλυτερέψεις την κατάσταση???
Τί είναι καλύτερο?? να τα βάλεις με οποιονδήποτε ή να τα βάλεις με τον εαυτό σου???
Αλήθεια έπαψα να αγαπω το καλοκαίρι, κάθε χρόνο μετατρέπεται και σε χειρότερο εφιάλτη!!